en
پنج شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹

صفحه اصلی - آموزش - آموزش: توصیه‌هایی برای بازیگری از زبان یک تدوین‌گر

۲۴ فریم – ماهانا نریمانی: تدوین‌گرها ممکن است حرفه‌ی بازیگری را نشناسند، اما آنان استاد شکل‌دهی به اجرا هستند. آن‌ها ساعت‌ها وقت خود را صرف تماشای راش‌ها و انتخاب بهترین برداشت می‌کنند. در این مقاله، به برخی از ترفندهای بازیگری تکنیکی برای کمک به جلوگیری از حذف بازی شما هنگام تدوین اشاره شده است.

بازیگری در قاب تصویر با بازیگری در کلاس یا بر روی صحنه‌ی تئاتر بسیار متفاوت است. در بازیگری تئاتر شما معمولاً هفته‌ها فرصت آماده‌سازی دارید، بلاکینگ در صحنه برای‌تان طبیعی و ذاتی می‌شود و برای کار روی چگونگی ایفای نقش‌تان تمرین کافی دارید. اما باید خیلی خوش‌شانس باشید که برای فیلم تمرینی وجود داشته باشد و ممکن است فقط یک برداشت برای تمرین بلاکینگ‌تان فرصت داشته باشید. قرار گرفتن در لیست بازیگران یک فیلم خوب یک نقطه‌ی عطف باورنکردنی است، بنابراین دانستن بعضی اصول می‌تواند به آمادگی و انتخاب شدن دوباره‌ی شما کمک کند.

در این مقاله، به بحث پیرامون نکات بازیگری زیر از زبان یک تدوین‌گر فیلمِ در حال کار می‌پردازیم:

۱- آماده سر صحنه‌ی فیلم‌برداری بیایید.
۲- آگاهی از نماهای پوششی
۳- آگاهی از بلاکینگ
۴- با انرژی احساسی شروع کنید و به پایان برسانید.
۵- یاد گرفتن درخواست برداشت دوباره در صورت اشتباه کردن
۶- یاد گرفتن ارائه‌ی درست دیالوگ

۱- آماده سر صحنه‌ی فیلم‌برداری بیایید.

انتخاب بازیگران بسیار سریع اتفاق می‌افتد. یک روز در حال انجام فعالیت‌های روزانه‌تان و تست دادن و رد شدن هستید، و روز بعد در لوکیشن، بر روی صندلی گریم نشسته‌اید و برای صحنه‌تان آماده می‌شوید.

درست از لحظه‌ای که شما انتخاب می‌شوید، کارتان آغاز شده‌است. دیالوگ‌های‌تان را حفظ کنید، تکالیف‌تان را انجام دهید و به مقدار کافی استراحت کنید. به من اعتماد کنید؛ دوربین همه چیز را می‌بیند و چیزی از دید دوربین مخفی نمی‌ماند. اگر شب‌ها دیر به خانه برگردید (و خواب مناسب نداشته باشید)، در دوربین مشخص است. اگر راجع به شخصیت‌تان و عملکردش بی‌تصمیم و نامطمئن باشید، در دوربین مشخص خواهد بود.

اگر به دیالوگ‌های‌تان مسلط نباشید، روند فیلم‌برداری کند می‌شود و برای تهیه‌کننده هزینه‌ی اضافه می‌تراشید. کوچک بودن نقش مهم نیست؛ آن را جدی بگیرید. آمادگی داشته باشید، آن وقت است که دوربین عاشق‌تان می‌شود.

۲- آگاهی از نماهای پوششی

پس از موفقیت فیلم «اوقات خوش در بلندی‌های ریجمونت» (Fast Times at Ridgemont High) (۱۹۸۲)، بالاخره کامرون کرو موفق شد تا فیلم اول خود «هر چی خواستی بگو» (Say Anything) را کارگردانی کند. در اولین روز فیلم‌برداری، آن‌ها یک مستر شات (نمای کلی) فیلم‌برداری کردند و کرو به قدری عاشق بازی‌ها شد که مطمئن بود «همینه!» و بریم بقیه‌اش رو بگیریم. ولی بازیگرش جان کیوزاک او را کنار کشید و گفت که الان باید نماهای پوششی را بگیرند. (از زوایای دیگر هم صحنه را فیلم‌برداری کنند.)

هر صحنه‌ای دارای نماهای پوششی نیست، اما به عنوان یک قانون کلی، هر صحنه از زوایای متنوعی فیلم‌برداری می‌شود تا بتوان بعداً آن‌ها را به یکدیگر برش زد. آگاه بودن از تقسیم‌بندی نماها به شما کمک می‌کند زمان بیش‌تری را بر پرده‌ی نمایش تصاحب کنید. این‌ها اصول اولیه هستند: نمای باز (واید) که به عنوان نمای اصلی یا مستر شناخته می‌شود (معمولاً ابتدا این نما فیلم‌برداری می‌شود.)، نمای متوسط (مدیوم شات) و نمای بسته (کلوزآپ). دو مورد آخر می‌توانند نمای دونفره (two shot) یا تک‌نفره باشند (یک یا دو نفر در قاب حضور دارند.)

* سه نکته‌ی کلیدی که زمانی که در حال فیلم‌برداری هر صحنه هستید باید به خاطر بسپارید:

الف- هر کاری که در نمای باز انجام می‌دهید، باید دقیقاً در زوایای دیگر نیز انجام دهید. پس به طور کامل به اعمال‌تان توجه کنید و در هر برداشت عیناً آن را تکرار کنید.

ب- در نمای بسته (کلوزآپ) میمیک به کار نبرید، یا زیاد حرکت نکنید. حرکت کردن شما می‌تواند باعث برهم‌خوردن تمرکز شود. سعی کنید سرتان را زیاد تکان ندهید و از اشاره کردن با سر بپرهیزید. این کار همچنین می‌تواند سبب به هم ریختن قاب حین فیلم‌برداری شود. اگر به حس صحنه باور داشته باشید، دوربین آن را خواهد گرفت. (این درس سختی برای بازیگران تئاتر است که عادت کرده‌اند برای آخرین ردیف صندلی‌های سالن بازی کنند.)

پ- فعالانه گوش دهید. (بازی در سکوت) زمانی که صحنه‌های دارای دیالوگ را فیلم‌برداری می‌کنید، تدوین‌گر (و در نهایت کارگردان) تصمیم می‌گیرند که تصویر کسی که در حال حرف زدن است را انتخاب کنند یا کسی که در حال گوش کردن به او است – براساس داستان یا بازی بازیگر-. پس شنونده‌ی خوبی باشید.

یک نکته که این‌جا باید به آن اشاره کنیم: ممکن است زمانی که نمای شما به تنهایی گرفته می‌شود (شما مقابل دوربین تنها هستید)، بازیگر مقابل‌تان حضور نداشته باشد. ممکن است فقط شما، منشی صحنه (که نقش مقابل‌تان را از پشت دوربین و از روی فیلمنامه می‌خواند) و دوربین باشید. نگذارید این حواس شما را پرت کند؛ از تخیل‌تان استفاده کنید و شنیدن را فراموش نکنید. مهم نیست چه کسی نقش مقابل‌تان را می‌خواند.

اگر به شما یک وسیله داده می‌شود، از آن به‌جا استفاده کنید. به آن توجه زیاد از حد نشان ندهید و مراقب باشید که باعث ایجاد مشکلات راکوردی و پیوستگی میان نماها نشوید. به دلیل این‌که از هر صحنه چندین بار برداشت وجود خواهد داشت، و همان‌طور که در بالا به این مسأله اشاره شد که شما باید مطمئن شوید که اعمال‌تان در هر برداشت با دیگر نماها مطابقت داشته باشد، ناگفته پیداست که در کار با آن وسیله هم باید همین روال را در پیش بگیرید.

اما تأکید مجدد بر آن ضرری ندارد. اگر در حین فیلم‌برداری یک صحنه یک قلپ قهوه می‌خورید، باید در هر برداشت، در همان لحظه‌ی معین این کار را تکرار کنید. اگر درِ یک کشو را با دست راست باز می‌کنید، باید  در برداشتی‌های دیگر هم دست راست‌تان استفاده کنید.

۳- آگاهی از بلاکینگ

اگر سابقه‌ی بازیگری تئاتر را داشته باشید، با بلاکینگ آشنا هستید. بزرگ‌ترین تفاوت آن با بلاکینگ در فیلم این است که این‌جا شما زمان زیادی برای تمرین ندارید و همچنین باید نسبت به محل دوربین و نور نیز آگاهی داشته باشید.

نگران نباشید؛ شما در این کار تنها نیستید! کارگردان آن‌چه که از شما در صحنه انتظار دارد را برای‌تان توضیح خواهد داد. او عملی که باید در صحنه انجام دهید را شرح می‌دهد و به شما می‌گوید چه زمانی چه چیزی را بگویید. رسیدن به یک درک درست، ارائه و به خاطر سپردن آن به شما بستگی دارد.

نشانه‌ای با چسب بر روی زمین قرار خواهند داد که محل ایستادن شما را تعیین می‌کند و از شما انتظار می‌رود تا دقیقاً روی آن نقطه قرار بگیرید. شما نمی‌توانید پایین را نگاه کنید، بنابراین باید حافظه‌ی عضلانی خود را به سرعت قوی کنید. حواس‌تان باشد که دوربین نسبت به شما و دیگر بازیگران کجا قرار گرفته است و مطمئن شوید کسی را ماسکه نمی‌کنید.

ممکن است اگر شانس بیاورید، بتوانید چند بار تمرین کنید و در حین آن از این‌که چه زمانی در نور خود قرار می‌گیرید آگاه خواهید شد. اگر در حین یک برداشت متوجه شدید که از نور خارج شده‌اید، پیدای‌اش کنید و به موقعیت برگردید.

۴- با انرژی احساسی شروع کنید و به پایان برسانید.

تدوین‌گران تک تک ثانیه‌های راش‌ها را برای یافتن بهترین لحظه‌ی بازی‌ها ریزبینانه جست‌وجو می‌کنند. این جست‌وجو حتا شامل پیش از لحظه گفتن «اکشن» و پس از اعلام «کات» از سوی کارگردان نیز می‌شود. بسیاری از بازیگران لحظه‌ای که می‌شنوند کارگردان می‌گوید: «دوربین» در نقش فرو می‌روند و این به تدوین‌گر امکان بیش‌تری برای کار روی نما می‌دهد.

همچنین کارگردانان زمانی که از بازی شما هیجان‌زده شده‌اند یا تحت‌تأثیر قرار گرفته‌اند و یا عاشق بازی‌تان شده‌اند، «کات» می‌دهند. این به این معنی نیست که شما باید متوقف شوید یا ناگهان خشک‌تان بزند. به بازی‌تان ادامه بدهید تا به تدوین‌گر برای یافتن زمان مناسب برش زدن کمک کنید. همچنین، تا زمانی که کارگردان «کات» نداده است، شما باید ادامه دهید! این به معنی آن است که آن‌چه در صحنه در حال وقوع است موردپسندشان است، پس همین‌طور به کارتان ادامه بدهید.

۵- یاد گرفتن درخواست برداشت دوباره در صورت اشتباه کردن

بعضی مواقع ممکن است گاف بدهید. شما انسانید و انسان جایزالخطا است. اگر یک دیالوگ را فراموش کردید، منشی صحنه (یا کسی که مسئول فیلمنامه است) آن‌جا هست تا به شما کمک کند. از او بخواهید تا دیالوگ را به شما بگوید و او دیالوگ را برای‌تان خواهد خواند. اطمینان حاصل کنید که وقتی دیالوگ را می‌گیرید، فقط تکرارش نکنید، بلکه آن را به درستی انتقال دهید. گاهی بازیگران آن‌قدر عصبی می‌شوند که جمله را جا می‌اندازند. یک لحظه خود را دوباره آماده کنید و بازی‌تان را درست ارائه دهید.

اگر اتفاقی از دیالوگی پریدید، می‌توانید متوقف شوید و درخواست کنید از یک یا دو دیالوگ قبل دوباره شروع کنید. یک کارگردان ممکن است صحنه را از اول بگیرد یا به شما یک نقطه‌ی شروع جدید بدهد. عذرخواهی نکنید. از برداشت دوباره استفاده کنید و ادامه دهید.

این در مورد اشتباهات فیزیکال (جسمانی) هم صدق می‌کند- اگر جزئی است، نگران نباشید. اما اگر چیزی شبیه فراموش کردن بستن در پشت سرتان است و قرار است کسی پس از آن در بزند، باید اعلام کنید. اگر عملی که فراموش‌اش کردید سریعاً یادتان آمد، همان‌طور که در نقش هستید، انجا‌م‌اش دهید. برگردید و در را ببندید.

هر چه بیش‌تر صحنه را بشناسید و بدانید در صحنه باید چه کاری انجام دهید، حرفه‌ای‌تر می‌توانید اشتباهات‌تان را رفع کنید. اعتماد به نفس داشته باشید و از فرصت‌ها برای بهتر اجرا کردن صحنه استفاده کنید، اما این را به عادت خودتان تبدیل نکنید.

۶- یاد گرفتن ارائه‌ی درست دیالوگ

ممکن است واضح به نظر برسد، اما دیالوگ‌های‌تان را حفظ باشید. افراد زیادی به سختی بر روی آن کلمات کار کرده‌اند، پس به آن‌ها احترام بگذارید و همان‌گونه که نوشته شده‌اند بیان‌شان کنید. اگر چیزی واقعاً در دهان‌تان نمی‌چرخد، با کارگردان صحبت کنید. فیلمنامه را برای وفق دادن با خودتان بازنویسی نکنید.

از طرف دیگر بام هم نیفتید. بیش از حد دیالوگ‌های‌تان را تمرین نکنید. جایی برای کشف کردن و کارگردانی شدن بگذارید. مغز چیز عجیبی‌ست؛ اگر دیالوگ‌های‌تان را با یک بیان مشخص بیش از حد تمرین کنید، ماشینی و بی‌روح می‌شود و دوربین یک بازی رباتی را ثبت می‌کند.

درباره‌ی روی‌هم‌قرارگیری (هم‌پوشانی) دیالوگ‌ها بحث زیادی هست. خلاصه این‌که: اگر دیالوگ‌ها به طور طبیعی بر روی هم قرار بگیرند، ایرادی ندارد، مانند صحنه‌ی یک دعوا و یا اگر شما در یک نمای باز (واید) یا نمای دونفره قرار دارید. اما اگر در نمای تک نفره هستید، تدوین‌گر ترجیح می‌دهد که دیالوگ‌تان را کامل و درست ادا کنید، پس صبر کنید تا بازیگران دیگر دیالوگ‌شان را به پایان برسانند.

تدوین‌گرها می‌توانند در صورت نیاز دیالوگ‌ها را روی هم قرار دهند. همچنین مراقب باشید که در دیالوگ کسی نپرید. گاهی بازیگران تازه‌وارد به حدی آماده‌اند که کلمات بسیار سریع از دهان‌شان خارج می‌شوند، در حالی که دیگر شخصیت‌ها هنوز دیالوگ‌شان را تمام نکرده‌اند. بهترین راه برای جلوگیری از این اتفاق این است که یادتان باشد به خوبی به دیگر شخصیت‌ها گوش دهید.

حالا متوجه شدید!

بعد از این که چند باری سر صحنه رفتید، به شکلی طبیعی از پس همه‌ی این موارد برخواهید آمد. تا آن زمان، تمرین در خانه را امتحان کنید. از گوشی‌تان و یک سه‌پایه استفاده کنید و از خودتان در حال اجرای صحنه‌ای فیلم بگیرید، بعد آن را تدوین کنید. ببینید چه چیزی شما را به چالش کشیده است.

ممکن است با این روش بتوانید موقعیتی فراهم کنید برای کشف عادت‌های بدتان در بازی و سپس اصلاح آن‌ها، پیش از آن که برای بازی در فیلمی انتخاب شوید. و زمانی هم که انتخاب شدید، به یاد داشته باشید که افراد حاضر در صحنه آن‌جا هستند تا به شما کمک کنند. شما انتخاب شده‌اید، چرا که استعدادش را داشته‌اید و حرفه‌ای هستید. تمرین‌های‌تان را کرده‌اید و حالا آماده‌اید. خوش‌رفتار باشید، سوال‌های به‌جا بپرسید و مطمئن باشید در کوتاه‌ترین زمان در مسیر موفقیت حرفه‌ای‌تان قرار خواهید گرفت.

نویسنده: اِوا کُنتیس (Eva Contis)

منبع: careersinfilm.com

ترجمه‌: ماهانا نریمانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 فریم | همه چیز درباره فیلم کوتاه