آموزش: فیلمنامه‌های منتخب فیلم کوتاه – ۲۳: سایلنت

۲۴ فریم – سرویس آموزش: فیلمنامه‌ی منتخب این هفته از مجموعه «فیلمنامه‌های منتخب» سرویس آموزش ۲۴ فریم فیلمنامه‌ی «سایلنت» نوشته‌ی «علی حسینی» و «پوریا شجاعی» است. فیلمی که بر مبنای این فیلمنامه و به کارگردانی «پویا نبی» ساخته شده حائز افتخاراتی همچون نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلمبرداری از سی و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران و منتخب جشنواره‌های International Tourfilm Festival، Torino Film Festival، Med film festival و YOUKI – International Youth Media Festival بوده است.

«سایلنت» بر پایه‌ی عشق بنا شده است و روایت‌گر داستانی غریب از عشقی در گذشته است که پیرنگ ساده و مشخصی دارد. داستانی که در آن اغلب سوالات با سکوت طرف مقابل پاسخ داده می‌شوند. این سکوت به شکلی در فیلمنامه کارکرد دارد که شخصیت‌ها آن را به مثابه‌ی یک پاسخ مجزا می‌پذیرند. فاصله‌گذاری میان سکوت‌ها به گونه‌ای است که مخاطب را با قواعد مشخصی رو‌به‌رو می‌کند. او درمی‌یابد که پس از سکوت هر کدام از شخصیت‌ها نه تنها اعتراضی نکند، بلکه شاید او نیز واکنشی جز سکوت در قبال آن صحنه نداشته باشد.
از سوی دیگر و از نقطه‌نظر اجتماعی، «سایلنت» آشکارا دم از خانواده‌سالاری می‌زند و هرگونه مخالفت با آن را دارای عواقب نامشخص و شاید شدید می‌داند. این میزان از فشار از جانب پدر خانواده از نگاه مخاطب به طور نسبی خوب و در عین حال بد است. دختر در تعارض احترام به او و داشتن فرزندش گرفتار می‌شود و این شرایط تصمیم‌گیری را برای او سخت‌تر می‌کند. شاید او نیز برای فرار از موقعیت پیش‌آمده سکوت را انتخاب کند؛ همان‌طور که امیر در قبال علاقه‌اش به سارا ناچار به سکوت بوده است.

«پویا نبی»، کارگردان اثر، درباره‌ی احساس خود نسبت به فیلم «سایلنت» برای ۲۴ فریم چنین نوشته است:

در مورد «سایلنت» دقیقاً نمی‌دانم چه بنویسم. پنج سالی از ساخت‌اش گذشته است. خاطراتم نسبت به این فیلم کوتاه مانند فضای بصری جاری در فیلم سیاه و سفید است. اما راست‌اش را بخواهید «سایلنت» را فیلم خودم نمی‌دانم. کیلومترها از من فاصله دارد. نه قصه‌اش به دنیای من نزدیک است و نه ساختار بصری‌اش. «سایلنت» حاصل یک عجله در فیلمسازی بود (اشتباهی که در فیلم قبلی هم مرتکب‌اش شده بودم) و حاصل ذوق‌زدگی آن سال‌ها که محصول نگاه تب‌دار یک جوان ۲۴ ساله بود. به هر حال کاری است که شده و تاریخ را نمی‌توان کتمان کرد! سعی می‌کنم «سایلنت» را با موارد دوست‌داشتنی‌اش به خاطر بیاورم، از جمله فیلمبرداری درجه یک علیرضا برازنده، آن هم با امکاناتی نزدیک به هیچ، بازی‌های فیلم و تک سکانس مکالمه‌ی کاراکتر امیر و نوید در آن پستوی باکس موسیقی که خیلی خوب در آمده است.

دریافت فایل PDF فیلمنامه:

فیلمنامه سایلنت

تنظیم مطلب و آماده‌سازی فیلمنامه: محسن خانی‌پور