آموزش: چگونه «دیوید فینچر» کنترل نگاه‌تان را در اختیار می‌گیرد؟

۲۴ فریم – سرویس آموزش: ویدیوی این هفته به یکی از فیلمسازان صاحب‌سبک دوران ما اختصاص یافته است: دیوید فینچر.

دیوید فینچر یکی از فیلمسازان برجسته‌ی دوران ما محسوب می‌شود. خالق فیلم‌هایی چون «هفت»، «باشگاه مشت‌زنی» و «زودیاک»، کار خود را با استخدام در شرکت کورتی فیلمز به عنوان مدیر تولید آغاز کرد و سپس به سمت مسئول جلوه‌های ویژه‌ی پروژه انیمیشنی Twice upon a time در سال ۱۹۸۳ انتخاب شد و همچنین در همین سال از سوی شرکت Industrial Light & magic به عنوان دستیار فیلمبردار جذب شد. وی با ساخت فیلم «بیگانه »۳ در سال ۱۹۹۲ در کمپانی فاکس قرن ۲۱ کار حرفه‌ای‌اش را به عنوان فیلمساز آغاز کرد که علی‌‌رغم عدم موفقیت قابل توجه، توانست به عنوان کاندیدای اسکار بهترین جلوه‌های ویژه‌ی کامپیوتری انتخاب شود. فینچر با فیلم‌های «هفت» و «باشگاه مشت‌زنی» به موفقیت چشمگیری دست یافت. کارنامه‌ی فیلمسازی او شامل مجموعه‌ای از فیلم‌های تریلر و معمایی است که نشان می‌دهد او قادر است در این ژانر توجه مخاطب را به خوبی به خود جلب کند. در این فیلم-مقاله قصد داریم به سبک کارگردانی فینچر بپردازیم. شیوه‌ای که وی در فیلمبرداری فیلم‌های‌اش از آن بهره می‌گیرد و به عنوان یک عنصر سبکی در آثارش قابل مشاهده است. شیوه‌ای که به صرف تصویر گرفتن از شخصیت‌ها و قرار دادن‌شان درون قاب (به صورت خنثا و منفعل) اکتفا نمی‌کند، بلکه تمرکز خود روی رفتار شخصیت‌ها می‌گذارد. در واقع وی سعی می‌کند (البته به شکلی موفق) که نمودی بیرونی از حس و حال درونی شخصیت‌ها را نه تنها با فیلم گرفتن و البته به کمک اجرا، بلکه بوسیله دوربین‌اش نیز ارائه دهد و آن‌ را برای بیننده ملموس‌تر نماید. فرایندی که تقریباً به دوخته شدن چشم بیننده به فیلم و همراهی‌اش با شخصیت‌های فیلم می‌انجامد. در واقع فینچر به گونه‌‌ای این کار را انجام می‌دهد که بیننده تصور کند که دوربین نیز همچون چشمان خودش است. فینچر بیننده را به فاصله‌ای تقریباً نزدیک از شخصیت‌های فیلم‌های‌اش می‌برد و مخاطب از این طریق به درکی روشن از رفتار شخصیت‌ها دست می‌یابد. رویکردی که از طریق آن، فینچر موفق می شود، «کنترل نگاه بیننده را در اختیار بگیرد.»
در ویدیوی این پست که از کانال یوتیوب Nerdwriter انتخاب شده است و به طور اختصاصی از سوی گروه سرویس آموزش ۲۴ فریم ترجمه و زیرنویس شده است، به این پرسش پاسخ داده می‌شود که چگونه دیوید فینچر با کارگردانی خلاقانه و شکل کار هوشمندانه‌اش با دوربین موفق می‌شود تاثیر احساسی بی‌مانندی بر مخاطب خود بگذارد.

 

 ترجمه، زیرنویس و گرافیک: مصطفی خانی‌پور