en
شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۹

صفحه اصلی - آموزش - آموزش: چگونه شرکت نیو دِی فیلمز (New Day Films) فرایند پخش فیلم از طرف خود فیلم‌ساز را بازتعریف کرده است؟

۲۴ فریم – امین مهرورز: فرایند پخش فیلم پس از آماده‌سازی آن یکی از چالش‌های مهم پیش روی فیلم‌سازان است که بی‌توجهی به ملزومات آن از سوی صاحبان اثر می‌تواند به راحتی نتایج زحمات‌شان‌ را از بین ببرد. این فرایند همواره با دشواری‌ها و پیچیدگی‌هایی همراه است که سبب می‌شوند فیلم‌سازان اغلب خود را درگیر مشکلات آن نکنند و به دنبال موسساتی باشند که به جای آن‌ها پخش فیلم را مدیریت کنند. در این مقاله، وبسایت نوفیلم‌اسکول به معرفی یکی از شرکت‌های موفق آمریکایی در زمینه‌ی پخش فیلم، نیو دِی فیلمز (New Day Films)، پرداخته و گفت‌و‌گویی با یکی از مدیران آن داشته است. در این مقاله خواهید دید که چگونه خود فیلم‌سازان می‌توانند با تشکیل یک شرکت تعاونی و با همکاری با یکدیگر فرایند پخش فیلم را مدیریت کنند. تجربیات ارزنده‌ای شبیه به تجربیات نیو دی فیلمز می‌توانند الگوی مناسب و آموزنده‌ای برای همه‌ی فیلم‌سازان باشند.

با وجود همه‌ی بحث‌های اخیر در مورد روش‌های جدید پخش فیلم، تهیه‌کنندگان گاهی پخش‌کنندگان جایگزین و امتحان‌پس‌داده‌ی واقعی را که در طی چندین دهه برای فیلم‌سازان مستقل پول (و حتا اطلاعات) کسب کرده‌اند فراموش می‌کنند. نیو دِی فیلمز یک شرکت پخش فیلم کارآزموده است که از سال ۱۹۷۱، به عنوان مجموعه‌ای که فیلم‌سازان آن را اداره می‌کنند، فعالیت می‌کند. با دهه‌ها فعالیت ثمربخش که نشان‌دهنده‌ی موفقیت‌های آن‌هاست، نیو دِی فیلمز ریسک بسیار کمی برای آن تهیه‌کنندگانی دارد که پروژه‌های‌شان می‌توانند برای قرار گرفتن در فهرست برجسته‌ی فیلم‌های اجتماعی انتخاب شوند. «اعضا/مالکانِ» این شرکت زمان بیش‌تری صرف می‌کنند تا شخصاً برای بازاریابی فیلم‌های خود از طریق نیو دِی فیلمز اقدام کنند، اما تلاش‌های آن‌ها به دلیل همین شخصی‌سازی مؤثرتر از کار برخی پخش‌کنندگان شخص ثالث است. رئیس کمیته‌ی راهبردی نیو دِی فیلمز، اِلِن فرَنکِنِستاین (Ellen Frankenstein)، توضیحاتی درباره‌ی کلیات بازاریابی کردنِ اعضا/مالکان، مزایای پایگاه دانش جمعی و تفاوت‌های بین روش پخش مورد استفاده در نیو دِی فیلمز و روش پخش سنتی به وبسایت نوفیلم اسکول ارائه کرده است.

فیلم‌های خود فرَنکِنِستاین که از طریق نیو دِی فیلمز منتشر شده‌اند شامل «خوردن آلاسکا» (Eating Alaska)، «بدون درنگ» (No Loitering) و «حک‌شده از قلب» (Carved from the Heart) است. او همچنین مدیر شرکت .Artchange Inc است؛ یک شرکت غیرانتفاعی که از هنر به عنوان «راهی برای گشایش به موضوعات معاصر استفاده می‌کند و تجارب، چالش‌ها و آرزوها را برای الهام‌بخشی به منظور تفکر و عمل بازگو می‌کند.»

اگرچه نیو دِی فیلمز نتوانست داده‌های مربوط به فروش و درآمد ده‌ها ساله‌ی خود را با جزئیات دقیق مورد بحث قرار دهد (افسوس که هیچ پخش‌کننده‌ای این کار را انجام نمی‌دهد که این باعث می‌شود فیلم‌سازان تازه‌وارد کاملاً سردرگم شوند.)، فرَنکِنِستاین، به همراه اعضای کمیته‌ی اجرایی کیتی جِنینگز (Katie Jennings – با فیلم هایی چون «آموزه‌های مردم درختی» (The Teachings of The Tree People) و «کاج‌های سرخ» (The Red Pines)) و لیدیا ژایکو (Lidia Szajko – با فیلمی چون «مشکل دختر» (Girl Trouble))، تمام تلاش خود را کردند تا به شرح فعالیت‌های داخلی نیو دِی فیلمز و نحوه‌ی استفاده از دانش جمعی برای کمک به فیلم‌سازان برای کمک به خودشان بپردازند.

                                                          اِلِن فرَنکِنِستاین

نوفیلم‌اسکول: فعالیت‌های نیو دِی فیلمز چگونه شروع شدند؟

اِلِن فرَنکِنِستاین: نیو دِی فیلمز در ابتدا با آغاز جنبش زنان شکل گرفت؛ زمانی که گروهی از فیلم‌سازان مستقل نتوانستند پخش‌کننده‌ای برای فیلم‌های فمینیستی خود پیدا کنند. اعضای بنیانگذار با الهام از ایده‌هایی مبتنی بر همکاری، امید و تحولات اجتماعی تصمیم به ایجاد یک شرکت تعاونی جایگزین گرفتند. از سال ۱۹۷۱، زمانی که اعضای اولیه در پی فروش فیلم‌های ۱۶ میلی‌متری بودند تا به حال، پخش رسانه‌ای تغییرات بسیاری به خود دیده است. ما به ۱۵۵ عضو فعال و ۱۳۵ عضو کلاسیک و ۲۹۰ عنوان رسیده‌ایم. اما تعهد ما به ارائه‌ی محتوای باکیفیت، به‌روزترین روش‌های پخش و به چالش کشیدن مخاطبان و الهام بخشیدن به آن‌ها با فیلم‌های‌مان همچنان پابرجاست.

نوفیلم‌اسکول: چگونه وارد نیو دِی فیلمز شدید؟

ا. ف.: من هرگز بر این باور نبوده‌ام که وقتی فیلم تمام می‌شود داستان هم تمام می‌شود. اگر چیزی به اندازه‌ی کافی شما را تحریک کند تا یک فیلم با موضوع اجتماعی درست کنید و داستانی بگویید، آیا مخاطب بخشی از این روند نیست؟ چرا نباید اشتیاق و تعهد خود را نسبت به مسائل و مردم در یک فیلم منتقل کرد؟

من در اوایل بیست‌سالگی بودم که یک فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری به نام «مایل‌ها دور از مرز» (Miles from the Border) را به پایان رساندم؛ فیلمی درباره‌ی خانواده‌ای که در حال تجربه‌ی یک شکاف فرهنگی بود. یکی از نخستین فیلم‌سازان مستقلی که با او ملاقات کردم، رَلف آرلیک (تهیه‌کننده‌ی مستقل تحسین‌شده و سازنده‌ی شناخته‌شده‌ی فیلم-مقاله‌هایی با سبک شخصی) بود که در نیو دِی فیلمز فعالیت داشت. بنابراین، پس از این‌که «مایل‌ها دور از مرز» را تمام کردم (فیلمی که در زمان تصویب قطعنامه‌ی «انگلیسی به عنوان زبان رسمی» در فیلمورِ کلیفرنیا ساخته شد)، شروع کردم به تحقیق درباره‌ی این‌که این فیلم چه بحث‌هایی به راه انداخته و چطور مخاطبان را تحت تأثیر قرار داده است. پس با نیو دِی فیلمز تماس برقرار کردم.

به یاد می‌آورم که دو پخش‌کننده از یک شرکت دیگر، با قراردادهایی در دست، در جشنواره‌ی فیلم مارگرت مید (Margaret Mead) حضور داشتند و دنبال من بودند. آن‌ها به والدین من نیز مراجعه کردند و به آن‌ها گفتند که اگر من پخش فیلم‌ام را خودم انجام دهم، این کار مرا از ساخت فیلم‌های بیش‌تر باز خواهد داشت.

اما من به حرف‌شان گوش نکردم. من می‌خواستم بخشی از فرایند استفاده از فیلم برای کمک به شکل‌گیری نوعی درک باشم؛ بخشی از نوعی تغییر باشم تا بتوانیم به شکل عمیق‌تری در مورد مسائلی مثل مهاجرت، تجربه‌ی مهاجران و مرزهایی که تعیین کرده‌ایم فکر کنیم. من همچنین می‌خواستم بخشی از جامعه‌ی فیلم‌سازانی با علائق مشابه باشم.

نوفیلم‌اسکول: تفاوت روش‌های پخش فیلم در نیو دِی فیلمز با پخش سنتی در چیست؟ جنبه‌های مثبت و منفی هر کدام چه چیزهایی هستند؟

ا. ف.: نیو دِی فیلمز یک شرکت فعال است. اگر از اعضا/مالکان نیو دِی فیلمز باشید، برنامه‌ی بازاریابی خود را شکل می‌دهید و تدوین می‌کنید، با سایر فیلم‌سازان همکاری می‌کنید و در کار پخش شرکت می‌کنید. به عنوان بخشی از کار گروهی، تمام اعضای فعال، داوطلبانه، زمانی را برای پیشبرد کارهای اجرایی، از آموزش تا کارهای تبلیغی، اداره‌ی وب‌سایت تا امور مالی، اختصاص می‌دهند. در مورد خود من، پیش از این‌که دو سال به عنوان رئیس کمیته‌ی راهبردی مشغول به کار شوم، وظیفه‌ی انجام پژوهش و ارائه‌ی گزارش از رویکردهای رایج در این حوزه را به عهده داشتم.

کار من در زمینه‌ی بررسی رویکردهای رایج در این حوزه در طی مدت حدود ده سال باعث شد که احترام زیادی برای «پخش‌کنندگان سنتی»، که هر سال با آن‌ها مصاحبه و ازشان نظرسنجی می‌کردم، قائل باشم. آن‌ها معمولاً درصد بیش‌تری از درآمد حاصل از فروش را برای خود برمی‌دارند، اما آن‌ها همچنین کار بازاریابی را هم انجام می‌دهند، با فناوری‌های در حال تغییر و نوسانات بازار آموزشی سر و کار دارند و در کل کارهای زیادی را به طور هم‌زمان انجام می‌دهند.

بدیهی است اگر تصمیم دارید با یک پخش‌کننده‌ی سنتی کار کنید و وقت خود را برای کار پخش اختصاص ندهید، می‌توانید آن زمان را صرف ساخت یک پروژه‌ی دیگر بکنید. چنین تصمیمی باعث می‌شود تا حجم زیادی از کارها از روی دوش‌تان برداشته شود، در حالی که هنوز چک‌های پرداختی به ایمیل‌تان ارسال می‌شوند. چه کسی هست که دوست نداشته باشد یک چک حق‌الامتیاز بابت کاری که در گذشته‌ی دور انجام داده است دریافت کند؟ با این حال، هر قدر هم که پخش‌کننده‌ها برای فروش مجموعه‌هایی که در اختیارشان هست اشتیاق داشته باشند، قادر نیستند به آن اندازه‌ای که فیلم‌سازی از اعضای نیو دِی فیلمز می‌تواند بر روی کار تبلیغ و دسترسی به تک تک آثار تمرکز کنند. در نیو دِی فیلمز، امکان کسب درآمد بالقوه می‌تواند بسیار بیش‌تر باشد؛ هم به دلیل همین توجه و هم به دلیل «نظام نردبانی سهام» (Share Ladder) ما، که مطابق آن بخشی از درآمدها صرف مخارج شرکت می‌شود و باقی به اعضا/مالکان برمی‌گردد.

باز هم از دیدگاه من، پخشْ بخشی از روند فیلم‌سازی است. من از حضور در نیو دِی فیلمز مهارت‌های زیادی، از رهبری گرفته تا اصول دموکراسی مشارکتی، را آموخته‌ام. من آموخته‌ام که ببینم کل مجموعه چگونه می‌تواند تأثیرگذار باشد و این باعث شده است که من برای فیلم‌های دیگر در شرکت و همچنین برای حوزه‌ی تولید محتوای مستقل اجتماعی به یک معرکه‌بگیر (اصطلاح بهتری به ذهن‌ام نمی‌رسد) بهتر تبدیل شوم.

افتتاحیه‌ی جهانی فیلم «قهرمان سنگین‌وزن چینی» ساخته‌ی یونگ-چانگ

نوفیلم‌اسکول: آیا بسیاری از فیلم‌سازان شما در پروژه‌های دیگرشان از پخش‌کنندگان سنتی برای ارائه‌ی کارشان بهره می‌برند؟

ا. ف.: من فکر می‌کنم تعداد کمی از فیلم‌سازان در نیو دِی فیلمز با دیگر پخش‌کنندگان همکاری کرده‌اند و می‌کنند. زمانی که یک عنوان فیلم را به شرکت تعاونی وارد می‌کنید و کار بازاریابی را پیش می‌برید، منطقی است که فیلم‌های دیگر خود را نیز ارسال کرده و آن‌ها را به مجموعه اضافه کنید. البته تصمیم شما برای نحوه‌ی پخش به پروژه بستگی دارد. سایر افراد دخیل در ساخت فیلم، مخاطب هدف و سایر متغیرها بر روند کار تأثیر می‌گذارند.

نوفیلم‌اسکول: آیا فیلم‌سازان اغلب حقوق خود را بین نیو دِی فیلمز و سایر پخش‌کنندگان تقسیم می‌کنند؟

ا. ف.: برای فیلم‌هایی که در ایالات متحده ساخته می‌شوند این‌طور نیست.

در مورد فیلم‌هایی که در شرکت ساخته می‌شوند، نیو دِی فیلمز پخش‌کننده‌ی انحصاری (البته نه در سینماها) فیلم در ایالات متحده است. ما حقوق پخش ویدئوی خانگی را برای کارهای اعضا نمی‌گیریم. حقوق پخش مربوط به اکران در سینما، تلویزیون و شبکه‌های کابلی و/یا پخش خارجی در قرارداد پخش نیو دِی فیلمز لحاظ نشده است، مگر این‌که اعضا به صراحت حقوق مربوط به ارائه‌ی اثر در این بازارها را به نیو دِی فیلمز واگذار کنند.

سابقاً منع امضای قرارداد خرید حقوق ویدئوی خانگی به مدت سه سال وجود داشت. ما این مدت زمان را به یک سال کاهش داده‌ایم، اما در مورد امضای قراردادهای ویدئویی خانگی که می‌توانند به فروش محتوای آموزشی کمک کنند محتاط هستیم. بنا به خواست خود فیلم‌ساز، نیو دِی فیلمز ممکن است حقوق استفاده‌ی آموزشی به صورت غیرانحصاری در سایر نقاط جهان را در اختیار در اختیار داشته باشد. برخی از ما پخش‌کنندگان خارجی نیز داریم.

حضور نیو دی فیلمز در همایش انجمن جامعه‌شناسی آمریکا در سال ۲۰۱۳

نوفیلم‌اسکول: بیایید درباره‌ی اعداد و ارقام صحبت کنیم. آیا از متوسط درآمد فیلم‌سازان خود از طریق نیو دِی فیلمز آمار دقیقی دارید؟ چه چیزی سهم اعظم سود کارگردانان (از قبیل آموزشی، VOD، پخش و غیره) را فراهم می‌کند؟

ا. ف.: هر چند که ما علاقه‌ای نداریم که سود فیلم‌ساز خودمان را فاش کنیم، اما می‌توانم با بیان درصدهایی درباره‌ی فروش محتوای آموزشی در نیو دِی فیلمز صحبت کنم. بیش از ۶۵٪ اعضای آخرین «نظام نردبانی سهام» ما بیش از ۸۰٪ حق امتیاز ناخالص خود را از فروش دریافت کردند. ۱۶٪ دیگر نیز بین ۶۵ تا ۸۰٪ ناخالص‌شان دریافت کرده‌اند.

چه اتفاقی برای بقیه‌ی درآمدها می‌افتد؟ از آن‌جا که ما یک تعاونی فیلم‌سازان مشترک‌المنافع هستیم، همه‌ی هزینه‌ها را با هم تقسیم می‌کنیم. ما این کار را عمدتاً از طریق نظامی انجام می‌دهیم که از آن به عنوان «نظام نردبانی سهام» یاد می‌کنیم. سهام، که از درآمد حاصل می‌شود، طبق فرمولی مبتنی بر میزان رزرو حمایت مالی هر عضو، به کلیه‌ی اعضای دارای فیلم‌های در حال ساخت اختصاص می‌یابد.

این‌که چه درصد سود از فروش‌های آموزشی یا سایر فروش‌ها به دست آمده باشد در واقع به فیلم بستگی دارد. برخی از عناوین وارد معاملات پخش خوبی شده و مورد اقبال کاربران خانگی قرار می‌گیرند، اما برای برخی دیگر، فروش آموزشی سهم اصلی سود آن‌ها را شکل می‌دهد.

نوفیلم‌اسکول: رقابت زیادی برای عضویت در انجمن نیو دِی فیلمز به وجود آمده، به طوری که سال گذشته تعداد زیادی از متقاضیان را رد کردید (از جمله بنده‌ی حقیر را!). چه توصیه‌هایی برای متقاضیان فصل بعد دارید؟

ا. ف.: ابزارهای ساخت رسانه در حال حاضر بسیار قابل‌دسترس‌تر از زمانی هستند که من، در پایان دوران فیلم‌های ۱۶میلی‌متری، شروع به فیلم‌سازی کردم. این باعث می‌شود که کار تولید محتوا شکلی دموکراتیک‌تر به خود بگیرد، اما همچنین بدان معنی نیز هست که فیلم‌های خیلی بیش‌تری در رقابت وجود دارند. پخش‌کنندگان دیگر نیز به این پدیده اذعان دارند.

این که دست رد به سینه‌تان بخورد فاجعه‌بار است. مطمئن هستم که ما تعدادی فیلم شگفت‌انگیز و یک سری از اعضا/مالکان بالقوه‌ی فوق‌العاده را رد کرده‌ایم. مشکل این است که ما ظرفیت جذب محدودی داریم. ما نمی‌توانیم با کار کردن با بسیاری از فیلم‌سازان جدید به طور هم‌زمان عدالت را برقرار کنیم.

برای متقاضیان فصل بعد؛ اگر فیلمی با یک موضوع اجتماعی قوی دارید و متعهد به فعالیت در کار پخش‌تان و حضور مؤثر در گروهی مانند نیو دِی فیلمز هستید، لطفاً با ما تماس بگیرید. درباره‌ی این‌که مخاطبان شما چه کسانی هستند به دقت فکر کنید و ببینید که آیا کار کردن با شرکت تعاونی آن چیزی هست که شما می‌خواهید؟ فیلم خود را محک بزنید و در مورد آن به ما بگویید. اگر چندین نسخه از فیلم دارید، آن نسخه‌ای را برای ما ارسال کنید که فکر می‌کنید بر مخاطب آموزشی بهترین تأثیر را می‌گذارد. اغلب این‌گونه است که اگر فیلمی ۹۰ دقیقه‌ای ساخته‌اید و یک کار ۶۰ دقیقه‌ای هم دارید، ممکن است همین یکی بهترین شانس شما باشد. اگر رد شدید، از این نترسید که بخواهید دوباره درخواست بدهید. متغیرهایی زیاد و مجموعه‌ای از عوامل وجود دارند که می‌توانند بر تصمیمات نهایی تأثیرگذار باشند.

نوفیلم‌اسکول: نیو دِی فیلمز در گذر زمان چه سیری را طی کرده تا از تغییرات مدرن در صنعت پخش استفاده کند؟

ا. ف.: در تمام سال‌های حضورم در نیو دِی فیلمز و همکاری با سایر پخش‌کنندگان در این حوزه، ما ناگزیر شده‌ایم با تغییر فرمت‌ها کنار بیاییم. من زمانی وارد شدم که فیلم‌های ۱۶ میلی‌متری محو شدند. با ظهور VHS، ترس از این وجود داشت که بازار آموزشی به سادگی با بازتولید فیلم‌ها به فرمت‌های جدید بلعیده شود. کسب و کارهای جدید ادعا می‌کردند که آن‌ها نیز می‌توانند این بخش را دگرگون کنند. سپس VHS به DVD تبدیل شد. این مسأله هم نگرانی دیگری در بازار ایجاد کرد. اکنون VOD را داریم. پخش و دانلود یک تحول عظیم در ارائه‌ی محتوا به وجود آورده است، اما ما باز هم به جلو پیش می‌رویم.

ما پلتفرم دیجیتال خودمان را داریم: نیو دِی دیجیتال (New Day Digital). ما در حال انجام اقدامات لازم برای انتقال این پلتفرم به وب‌سایت خود هستیم و دائماً در حال تحقیق و به‌روزرسانی بهترین روش‌ها برای کار در دنیای فروش دیجیتال هستیم. در این میان، اکثر فروش ما به بازار آموزشی همچنان از طریق DVD دریافت می‌شود.

توجه: تهیه‌کنندگان همچنین باید در مورد حقوق VOD احتیاط کنند، چرا که بعضی اوقات ممکن است در فرآیند امضای توافق‌نامه‌های بودجه این حقوق را از دست بدهند.

حضور نیو دی فیلمز در هفته‌ی فیلم مستقل

نوفیلم‌اسکول: با عضویت در مجموعه‌ی نیو دِی فیلمز، ارزشمندترین مهارت‌هایی که فیلم‌سازان کسب می‌کنند چه مواردی هستند؟

ا. ف.: همه‌ی ما ریزه‌کاری‌های پخش، از طراحی ایمیل‌های انفجاری گرفته تا ترفندها و نکات دسترسی به خریداران را یاد می‌گیریم. از وظایف ما این است تا مهارت‌های خاصی از قبیل طراحی کاتالوگ یا راه‌اندازی پخش دیجیتال را به اشتراک بگذاریم و در عین حال بیاموزیم. ما یاد می‌گیریم که به فیلم‌ها نگاه کنیم و در مورد بازارها و کارکرد آن‌ها در جهان از زاویه‌ی دید خودمان فکر کنیم.

این اعضا/مالکان هستند که نیو دِی فیلمز را اداره و مدیریت می‌کنند. تیم مدیریتی ما از میان اعضا انتخاب می‌شود. در این‌جا، فرصت‌هایی وجود دارند برای یادگیری مهارت‌های رهبری با حضور در کمیته‌ی راهبری و هدایت یک تیم که در زمینه‌ی ارتباطات یا جذب یا امور مالی کار می‌کنند. من مهارت‌های سازمانی و اصول کار دموکراتیک را در این سازمان ملی آموختم و این مهارت‌ها را به پروژه‌های محلی و منطقه‌ای آورده‌ام.

البته این به خودی خود صرفاً یک مهارت نیست، اما ما برای یکدیگر در حکم یک منبع نیز هستیم. ما به یکدیگر کمک می‌کنیم تا فیلم را فیلم‌برداری و تدوین کنیم، راف‌کات‌ها را آزمایش کنیم و مشکلات تولیدات‌مان را حل کنیم. فرایند فیلم‌سازی، با تمام مراحل‌اش برای تبدیل ایده‌ها به داستان‌های قدرتمند، می‌تواند منزوی‌کننده باشد. تا حالا احساس کرده‌اید که پس از رد درخواست بودجه انگار در حالت قرنطینه هستید، آن هم در میان انبوهی از فیلم‌های خام و ترس از این‌که هرگز ساختار داستان خود را پیدا نخواهید کرد؟

در حالی که بسیاری از اعضا/مالکان در نیویورک، اوکلند یا لس‌آنجلس زندگی می‌کنند، من اتفاقاً در جزیره‌ای در آلاسکا زندگی می‌کنم. برای من، مهارت‌هایی که کسب کرده‌ام، این مجموعه و دیدگاه وسیع‌تری که در طول این مصاحبه به آن اشاره کردم، همگی در کنار هم سبب شده‌اند تا من، که دور از شبکه‌ی شهری زندگی می‌کنم، بتوانم تلاش کنم آثاری بسازم که ورای محیطی که در آن خلق شده‌اند بتوانند حرکت کنند.

نوفیلم‌اسکول: آیا وبلاگ یا منبع دیگری منتشر می‌کنید که در آن مردم بتوانند از تجربه‌ی جمعی و دانش‌بنیان شما چیزهایی بیاموزند؟

ا. ف.: ما یک خبرنامه‌ی الکترونیکی ماهانه داریم که می‌توانید برای دریافت آن در وب‌سایت ما ثبت‌نام کنید، و همچنین یک وبلاگ هم داریم. ما تجربیات خود را در پنل‌هایی در سراسر کشور، در جشنواره‌های فیلم، همایش‌ها و گفتگوها به اشتراک می‌گذاریم. ما همچنین از شبکه‌های اجتماعی از جمله فیس‌بوک و توییتر برای به اشتراک گذاشتن دانش و منابع خود استفاده می‌کنیم.

نوفیلم‌اسکول: وب‌سایت نیو دِی فیلمز نوشته است که فیلم‌سازان بازاریابی فیلم‌های خود را با «فهرستی از خریداران احتمالی که از دلالان دریافت می‌کنند» انجام می‌دهند. شما از کدام واسطه‌ها استفاده می‌کنید و کدام‌شان را توصیه می‌کنید؟

ا. ف.: به این سوال نمی‌توانم پاسخ بدهم!

نوفیلم‌اسکول: آیا می‌توانید فرایند بازاریابی‌ای را که فیلم‌سازان نیو دِی فیلمز برای فروش فیلم‌های خود انجام می‌دهند توصیف کنید؟

ا. ف.: نیو دِی فیلمز کار بازاریابی کل مجموعه را از طریق وب‌سایت، کاتالوگ، ایمیل‌ها و خبرنامه‌های‌مان انجام می‌دهد، و در عین حال هر فیلم‌ساز هم مسئول بازاریابی مستقیم فیلم(های) خود با استفاده از کارت‌پستال و ایمیل و همچنین گفت‌وگوهای مستقیم است. ما از خدمات تحقق کارها استفاده می‌کنیم و مشاورانی را برای کمک به مدیریت کارها استخدام می‌کنیم، از جمله یک سری تسهیل‌گر.

سایر فعالیت‌های بازاریابی که اعضای نیو دِی فیلمز انجام می‌دهند شامل گرفتن ریویوها در مجلات حرفه‌ای، شرکت در همایش‌ها، ورود به جشنواره‌ها و سازمان‌دهی نمایش‌های آموزشی و سودآور است. کلیه‌ی فیلم‌سازان موظفند کپی‌هایی از فیلم خود تولید کنند که سر و شکلی حرفه‌ای و پکیجی داشته باشند. هنگامی که فیلم‌ساز جدیدی به ما می‌پیوندند، با دو دوست همراه می‌شود، که یکی نقش مربی و راهنمایی در پیشبرد کار بازاریابی را به عهده دارد، و دومی کسی است که فیلمی با موضوع مشابه دارد و در هدف‌گیری درست در بازاریابی کمک می‌کند.

سالی یک بار، همه‌ی اعضای نیو دِی فیلمز برای یک همایش چهارروزه از سراسر ایالات متحده جمع می‌شوند. این زمانی است که ما به صورت دموکراتیک در مورد شغل خود تصمیم‌هایی می‌گیریم و کمیته‌ی راهبردی و تیم مدیریتی نیو دِی فیلمز را انتخاب می‌کنیم. به علاوه، این همایش فرصتی است که شبکه‌هایی شکل دهیم، به فیلم‌سازان درباره‌ی عناوین جدید آموزش بدهیم و ایده‌هایی در مورد آن‌چه برای پخش فردی ما به کار می‌آیند به اشتراک بگذاریم.

نوفیلم‌اسکول: سه توصیه‌ی اصلی شما برای کارگردانان و تهیه‌کنندگان مستقل در بازاریابی فیلم‌های اجتماعی چه چیزهایی هستند؟

ا. ف.: توصیه‌ی اول: به مخاطبان خود فکر کنید. فیلم‌تان به درد چه کسی می‌خورد؟ چه کلاس‌ها، دوره‌ها و سازمان‌های اجتماعی‌ای مناسب هستند؟ امتحان‌اش کنید. فقط فرض نکنید.

توصیه‌ی دوم: متحدان/شرکای خود را پیدا کرده و با آن‌ها همکاری کنید. شما احتمالاً در ساخت فیلم خود با سرمایه‌گذاران، سازمان‌ها ، مدیران و متخصصان کار کرده‌اید. آن‌ها را به همایش‌ها، کلاس‌ها و … دعوت کنید و با آن‌ها در اینترنت تعامل داشته باشید.

توصیه‌ی سوم: به این فکر کنید که چه کسی فیلم شما را خریداری خواهد کرد. جشنواره‌ها باعث می‌شوند احساس خوبی داشته باشیم و فرصت‌هایی برای تبلیغ کارمان به ما می‌دهند، اما چرا کسی واقعاً ممکن است بخواهد اثر شما را خریداری و استفاده کند؟ اثر شما چه چیزی به رویداد کلاسی یا سازمانی آن‌ها می‌افزاید؟ فیلم شما چه‌طور می‌تواند باعث پیشبرد گفت‌وگوها در موضوعی شود؟ چه چیزی در اثرتان الهام‌بخش بینندگان است؟ بسیار عالی است که یک فیلم پرفروش داشته باشید، اما باید فراتر از آن فکر کنید.

بعد از گذشت سال‌ها در نیو دِی فیلمز، من فیلم‌هایی را دیده‌ام که در جشنواره یا پخش جهانی هیچ باندبازی نکرده‌اند و هیچ بنیاد ملی یا مکانی مانند ITVS تأمین مالی‌شان نکرده‌اند، اما توانسته‌اند به فروش برسند و به عنوان منبع آموزشی الهام‌بخشی برای معلمان، کتاب‌داران و گروه‌های اجتماعی مورد استفاده قرار بگیرند.

حضور نیو دی فیلمز در بازار ملی رسانه‌ها

مدل مالکیت جمعی یکی از بهترین راه‌ها برای آزمایش شیوه‌های پخش در میان یک گروه از فیلم‌سازان مصمم و متعهد است. به علاوه، همه دو سال زمان ندارند که پس از تولید فیلم، خودشان دست‌به‌کار پخش آن شوند. سؤالی واقعی که در پایان این مصاحبه در ذهن‌ام ماند این است که چند فیلم‌ساز نیو دِی فیلمز قادرند پروژه‌های جدید را به طور هم‌زمان با توزیع فیلم‌های قبلی خود مدیریت کنند؟ و این که آیا فروش حاصل از این روش با فروش حاصل از روش‌های پخش سنتی (با فرض فیلم‌های مشابه) قابل‌مقایسه هست؟

آیا فکر می‌کنید این الگوی مبتنی بر مالکیت جمعی در پخش فیلم راهکار مناسبی باشد؟

نویسنده: لورا گَمس (Laura Gamse)

منبع: nofilmschool.com

ترجمه‌: امین مهرورز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 فریم | همه چیز درباره فیلم کوتاه