آموزش: فیلمنامه‌های منتخب فیلم کوتاه – ۴۴: جشن

۲۴ فریم – سرویس آموزش: مجموعه «فیلمنامه‌های منتخب» سرویس آموزش ۲۴ فریم در چهل و چهارمین عنوان خود فیلمنامه‌ی «جشن» نوشته‌ی «بهنام عابدی» و «حامد حسینی سنگری» را تقدیم مخاطبان عزیز می‌کند. فیلمی که بر مبنای این فیلمنامه و به کارگردانی «بهنام عابدی» ساخته شده منتخب نهمین جشن فیلم کوتاه، سی و پنجمین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، شانزدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کوتاه دانشجویی نهال، جشنواره‌ی پالم اسپرینگز و جشنواره فلیکر رود آیلند بوده است.

فیلمنامه‌ی «جشن» نمونه‌ای مثال‌زدنی از متنی برای یک فیلم کوتاه است. فیلمنامه‌ای که یک موقعیت جذاب و بحث‌برانگیز را به عنوان هسته‌ی مرکزی خود برمی‌گزیند و با پرهیز از حاشیه، مسیر قهرمان خود را از انفعال به سمت کنش‌گری به پیش می‌برد. افتتاحیه‌ی «جشن» به واقع درخشان است و می‌توان آن را به مثابه‌ی یک مقدمه‌ی تصویری عالی دانست که به خوبی و بدون نیاز به هیچ گفت‌وگویی فضای اثر را برای خواننده (و متعاقباً بیننده) می‌سازد. روشی که نویسنده برای دادن اطلاعات به خواننده برمی‌گزیند هوشمندانه و بسیار موجز است و این را عمدتاً از خلال گفت‌وگوی کوتاه سکانس اول میان شهاب و سپهر عملی می‌کند (اشاره به تعطیلی قبلی پارک و دلیل آن). در این فیلمنامه می‌توان چهار گروه از شخصیت‌ها را تشخیص داد: شهاب، شخصیت معترض و کنش‌گر، سپهر، شخصیت منفعل و ظلم‌پذیر که تحول او پیش‌برنده‌ی پیرنگ است، کارکنان به مثابه‌ی کسان، که اغلب مطیع و عاری از کنش معنادارند و مردم، که سوژه‌ی عمل هولناک قهرمان قرار می‌گیرند. یکی از نکات قوت این فیلمنامه، تمهیدی است که فیلمنامه‌نویس با این گروه‌ها به کار می‌برد؛ تمهیدی مبنی بر حذف (مرگ شهاب، حضور منفعل کارکنان و حذف مردم و جایگزینی‌شان با سر و صدا). در این میان سپهر است که، علی‌رغم حضور در این فضای شلوغ، با شوکی که به او وارد شده است ناگزیر می‌شود که با کنار گذاشتن انفعال دست به کنشی بزند. در این‌جا هم اثر به شکلی موجز و دقیق این سیر را در مناسب‌ترین زمان ممکن مدیریت کرده و به سرانجام می‌رساند. نویسنده همچنین موفق می‌شود با تأکید بر فضای آشوبناک شب چهارشنبه سوری در پارک، تشویش درونی سپهر و فضا را به موازات پیش ببرد. در نهایت می‌توان با عمل نهایی قهرمان داستان در سطحی اخلاقی موافق یا مخالف بود، ولی به دشواری بتوان روحیه‌ی معترض و عمل‌گرای او (و احتمالاً خالق او) را نادیده گرفت و از سویه‌های پررنگ اجتماعی «جشن» چشم پوشید.

دریافت فایل PDF فیلمنامه:

فیلمنامه جشن