en
پنج شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۹

صفحه اصلی - آموزش - آموزش: فیلمنامه‌های منتخب فیلم کوتاه – ۹: مانیکور

۲۴ فریم – سرویس آموزش:  نهمین پست از سری مجموعه «فیلمنامه‌های منتخب» ۲۴ فریم به فیلمنامه‌ی «مانیکور» نوشته‌ی «آرمان فیاض» اختصاص یافته است. این فیلم موفق به کسب افتخاراتی همچون جایزه‌ی بهترین فیلم انجمن منتقدین و نویسندگان (۱۳۹۶)،  مدال ایسفا برای بهترین فیلم کوتاه (۱۳۹۶)، جایزه‌ی بهترین فیلم داستانی جشنواره حسنات (۱۳۹۷)، جایزه‌ی بهترین فیلمنامه‌ی جشنواره‌ی حسنات (۱۳۹۷)، جایزه‌ی بهترین فیلم سینمای پانورامای ایران جشنواره بیگ بنگ یونان (۲۰۱۸)،  جایزه‌ی بهترین بازیگری نقش اول مرد از جشنواره genre celebration  توکیو (۲۰۱۸)، جایزه‌ی بهترین فیلم هنری جشنواره لس‌آنجلس دیورسیتی (۲۰۱۸)، جایزه‌ی بهترین فیلم بین‌المللی جشنواره‌ی فیلم کوتاه دوبلین ایرلند (۲۰۱۸)، جایزه‌ی ویژه هیئت داوران جشنواره‌ی دراما یونان (۲۰۱۸) و حضور در بیش از بیست و پنج فستیوال معتبر مانند : پالم اسپرینگ امریکا Palm sperings؛ Encounters انگلستان؛ Rio de janeiro برزیل؛ asiana کره جنوبی؛  tiburon امریکا؛cape town آفریقای جنوبی؛ kino film منچستر، avanca پرتغال، Ikuska اسپانیا، sedicicorto ایتالیا و…. شده است.

فیلمنامه‌ی «مانیکور» روایتگر برخورد باورهاست در محیطی سترون؛ محیطی که با انتخاب هوشمندانه یک لوکیشن روستایی و دورافتاده و همچنین حال و هوایی سرد و برفی توسط فیلمنامه‌نویس تا حد زیادی به یاری طرح مضمون موردنظر نویسنده می‌آید. «مانیکور» در واقع داستانی خط قرمزی را با در نظر گرفتن جامعه‌ی خود روایت می کند. تضاد، درون مایه‌ی اصلی فیلمنامه را شکل می‌دهد، به شکلی که مخاطب متوجه پا نهادن فیلمساز بر برخی تعصبات منطقه‌ای و محلی مردم یک روستا می‌شود. روبرو شدن آن‌ها با موضوعی که تا به حال در آن محل سابقه نداشته است، به زعم‌شان حمله‌ای به باورهای چندصد ساله‌شان تلقی می‌شود. فیلمنامه‌نویس از این رهاورد استفاده‌ی کافی را برده است و تضادی را که پیشتر بیان شد به خوبی در داستان جای می‌دهد. تضادی آشکار میان باورهای محمد و اهالی روستا. باورهایی دست‌نخورده و غیرمنعطف که هرگونه خدشه به آن‌ها به مثابه‌ی توهین آشکار به مقدسات و عقایدشان تلقی می‌شود. انسان‌هایی که نمی‌خواهند یا حتا نمی‌توانند تصور انسانی با شرایطی ویژه به لحاظ مسائل تابوی جنسی را داشته باشند. این عدم پذیرش در حملات پیاپی عباس به محمد به وضوح آشکار می‌شود. فیلمنامه‌نویس با زیرکی خاصی حتا این شائبه‌ را در مخاطب ایجاد می‌کند که شاید شخصیت محمد کسی است که برای پافشاری بر باورهای نامتعارف خود حاضر است مقابل عقاید اهالی محل بایستد. این همان پا نهادن بر خط قرمزی است که فیلمنامه‌نویس سعی داشته آن را کنار بزند و تا حد بسیاری توانسته است. «مانیکور» بی‌شک فیلمنامه‌ی تلخی‌ست و تصویرگر جهانی‌ست که در آن هیچ راهی برای رستگاری فردی نمی‌توان متصور شد.

 

آرمان فیاض درباره‌ی این فیلمنامه و نحوه شکل گیری آن برای ۲۴ فریم چنین نوشته است:

اولین نسخه‌ی فیلمنامه‌ی «مانیکور» در سال ۹۳ نوشته شد؛ بر اساس قصه‌ای به همین نام از بیژن نجدی؛ اما قانع‌ام نمی‌کرد. برای ورود به دریچه‌ی سینما نیازمند بحرانی جدی‌تر بودم ؛ مسأله‌ای جهان‌شمول‌تر و به دغدغه‌های‌ام نزدیک‌تر.
جهل آزارم می‌دهد؛ جهل ناشی از هر چیزی؛ جهل برای‌ام سرآغاز سقوط است علی‌ال‌خصوص جهل ناشی از تعصب؛ بنابراین دو سال بعد به قصه‌ی تازه‌ای رسیدم فارغ و جدا از قصه‌ی اولیه؛
حالا فارغ از هیجان نوشتن و ساختش آن‌چه که از آن دریافتم این بود:
سایه‌ی سنگین باورهای پوسیده‌ی دیروزی و ادراک ناتمام انسان حصاری از جهل می‌سازد تا در مقابل طبیعی‌ترین عنصر حیات، یعنی «آفرینش»، قرار گیرد. جنسیتِ ناشناخته‌ بیرون از این حصار است. به تعبیر این انسان‌ها، او هیولایی است که آمده تا دیوار باورهای‌شان را خراب کند و اندوخته‌ی تعصبات‌شان را به باد دهد. درحالی‌که او ساده‌ترین حق بشریت را می‌خواهد؛ میل به جنسیتی که در درون دارد، نه در بیرون.
دریافت فایل PDF فیلمنامه:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 فریم | همه چیز درباره فیلم کوتاه