en
سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۰

صفحه اصلی - اخبار - اعلام اسامی آثار راه یافته و هیات داوران جشنواره فیلم کوتاه شیراز + یادداشت کریم لک‌زاده درباره این رویداد

۲۴ فریم: از مجموع تعداد ۱۹۲ اثر ثبت نام شده در وب سایت انجمن فیلم کوتاه شیراز تعداد ۱۷۵ اثر به دبیر خانه جشنواره ارسال شد که در چهار بخش انیمیشن، داستانی، مستند و تجربی آثار مورد بازبینی قرار گرفتند.

در نهایت ۱۸ اثر در بخش داستانی، ۷ اثر در بخش مستند، ۶ اثر در بخش تجربی و ۹ اثر در بخش انیمیشن پذیرفته شدند.

پیروز کلانتری، نوید پورمحمدرضا و مازیار محمدی‌نژاد این آثار را داوری خواهند کرد.

به نقل از مهر، اسامی آثار راه یافته به بخش مسابقه جشنواره به شرح زیر است:

بخش انیمیشن

انیمیشن کوتاه «چشم انداز خالی» به کارگردانی علی زارع قنات نوی

انیمیشن کوتاه «کرگدن» به کارگردانی فرزانه قبادی

انیمیشن کوتاه «تماشاچی» به کارگردانی شیدا کاشی

انیمیشن کوتاه «والی بال» به کارگردانی کاوه سیستانی

انیمیشن کوتاه «من تنها نیستم!» به کارگردانی امین ملکوتی خواه

انیمیشن کوتاه «بالا» به کارگردانی سید محمد فاطمی

انیمیشن کوتاه «حریم خصوصی» به کارگردانی حسین علاقه بند

انیمیشن کوتاه «الهه عشق» به کارگردانی ملیکا قنبری

بخش تجربی

فیلم کوتاه «دوئت» به کارگردانی علی لاوری منفرد

فیلم کوتاه «اتیکت» به کارگردانی امیر لشکری

فیلم کوتاه «شکارچیان، بدون شکار» به کارگردانی شیما پورسهم الدین

فیلم کوتاه «یک آینه» به کارگردانی حسین الهیاری

فیلم کوتاه «روزنه» به کارگردانی وحید مباشری

فیلم کوتاه «هیچکس تو را به خاطر نمی آورد» به کارگردانی امید جوهری

بخش مستند

مستند کوتاه «بایداق» به کارگردانی محمد هادی اسفندیاری

مستند کوتاه «تشریفات خصوصی» به کارگردانی سجاد ایمانی

مستند کوتاه «صادره از فسا» به کارگردانی یاسمن باغبان

مستند کوتاه «از اکباتان تا اشموئیل» به کارگردانی احمد عمرانیان

مستند کوتاه «بازگشت» به کارگردانی رضا نوذری

مستند کوتاه «جنس سوم» به کارگردانی اصغر برقه و احسان اطمینان

مستند کوتاه «خاطرات یک دریاچه» به کارگردانی جواد آرمان مهر

بخش داستانی

فیلم کوتاه «اشیاء گمشده» به کارگردانی حامد نجابت

فیلم کوتاه «خروج ممنوع» به کارگردانی آزاده مسیح زاده

فیلم کوتاه «مادرمرده» به کارگردانی حامد نجابت

فیلم کوتاه «باگ» به کارگردانی کیوان محسنی

فیلم کوتاه «درگذشته» به کارگردانی نگین امین زاده

فیلم کوتاه «خاکسترنشین» به کارگردانی احسان شادمانی

فیلم کوتاه «صدای نرگس» به کارگردانی هادی رهبر

فیلم کوتاه «تشریح یک سوختگی مزمن» به کارگردانی سید علی مسدد

فیلم کوتاه «بابابزرگ» به کارگردانی محمدحسن زاده

فیلم کوتاه «دربی» به کارگردانی مجتبی اله مرادی

فیلم کوتاه «بازمانده» به کارگردانی فرزاد قبادی نژاد

فیلم کوتاه «آنتروپی» به کارگردانی فرشاد عباسی (عباس)

فیلم کوتاه «گودال» به کارگردانی محسن سلمانی

فیلم کوتاه «آخرهفته» به کارگردانی وحید بمانی

فیلم کوتاه «لباس چرک» به کارگردانی محمد داوود عسکری

فیلم کوتاه «مدال» به کارگردانی مسیح مسیح زاده لاری

فیلم کوتاه «تنهایی یک زن» به کارگردانی حسین حجتی نژاد

فیلم کوتاه «شب بخیر صبح» به کارگردانی محمدحسین علایی

هشتمین جشنواره فیلم کوتاه شیراز ۱۰ تا ۱۳ اردیبهشت ماه به دبیری علی‌سینا آزری برگزار خواهد شد.

در ادامه یادداشت کریم لک زاده برای جشنواره فیلم کوتاه شیراز:

با خود می‌اندیشم که آری درست است هیچ چیزی در جهان نیست، جز حسرت داشتن آن. اکنون که می‌خواهم مطلبی درباره جشنواره فیلم کوتاه شیراز بنویسم نمی‌دانم چرا از سر شب صرافت این مطلب دوباره به سرم افتاده است. شاید علتش باز به یاد آوردن گذر زمان است. به یاد آوردن اینکه بیش از ده سال از اولین بارهایی که در فضای این جشنواره خیابانگردی می‌کردیم گذشته است. عمر چقدر کوتاه است و این روزها و فصل‌های تهی که پشت سر هم می‌گذرند بی‌معنی بودنشان را بیش‌تر به خاطرمان می‌آورند. و این حسرت‌های بزرگ که قرار است اصل ذات وجودی اتفاقات بزرگ باشند چقدر تهی هستند و این نوید بخش تهی بودن تمام اتفاقات و پیروزی‌ها و شادی‌هایی بزرگ‌تر است، نقشی که از یک انسان کامل به عنوان شخصیت خود در نظر گرفته‌ام را اکنون در جمع‌های بزرگ‌تری سعی می‌کنم به نحو احسنت ایفا کنم و به خلوت بروم.

این بزرگ‌تر شدن و کامل‌تر شدن و خوشبخت شدن چقدر به هم بی‌ربط است. حتا حسرت‌های کوچک از حسرت‌های بزرگ بهترند. من که هنوز در نقطه صفر هستم و باید همچون پیش برای حسرت‌ها بجنگم، پس چرا حسرت‌ها را از دست داده‌ام؟ چرا روزهای ولگردی جشنواره فیلم کوتاه شیراز را از دست داده‌ام…؟ چرا اکنون درباره تاثیر جشنواره فیلم کوتاه در شهرستان‌ها نمی‌نویسم؟ چرا درباره تاثیر جشنواره بر کشف و بروز استعدادها نمی‌نویسم؟ شاید سوادش را ندارم. اصلا مگر این وراجی‌ها سواد می‌خواهد؟ چرا هر چیزی که می‌خواهم بنویسم اینقدر احساسی می‌شود؟ واقعا فکر کنم آدم احساساتی هستم… نمی‌دانم خوشبختی چیست اما برای کشفش شاید باید دوباره به حسرت‌های کوچکم برگردم. به حسادت‌های کوچک آن روزها… آن حسادت‌های کوچک از افاده انسان کامل بودن این روزها بهتر است… اصلا هر چه می‌کشیم از اخلاق است… اخلاق برای بهتر بودن… کامل بودن… انسان کامل بودن… من که از انسان کامل بودن متنفرم… جشنواره شیراز هرگز کامل نبوده و نیست و امیدوارم هرگز کامل نشود. امیدوارم هرگز پولدار نشود. امیدوارم هرگز هیچ سلبریتی پا به این جشنواره نگذارد. امیدوارم هیچ فیلم‌سازی که فیلم میلیاردی برای فرمایشات می‌سازد هرگز از این جشنواره حمایت نکند. امیدوارم این جشنواره همیشه ولگرد و خیابانگرد و فقیر بماند، اصلا امیدوارم به خاک سیاه بنشیند چرا که در این روزهای پر زرق و برق موفقیت‌های همه‌گیر و آسان، تنها همین خاک سیاه است که زیرکانه خودش را در غالب جوهری تیره در می‌آورد تا مرا به فیلم‌سازی برانگیزد…

کریم لک زاده
۹ اردیبهشت ۱۳۹۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 فریم | همه چیز درباره فیلم کوتاه