en
یکشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۰

صفحه اصلی - آموزش - چگونه از رنگ در فیلم‌های‌مان بهره ببریم؟ بخش دوم: استفاده از طرح های رنگی متعادل

۲۴‌فریم – سرویس آموزش: در بخش اول به درجه‌های رنگی (Hue) مختلف اشاره کردیم و تاثیرهای استفاده از هر رنگ را در القای فضاهای بصری مختلف دیدیم. اگرچه رنگهای منفرد و تکرار شونده می‌توانند معانی عمیقی داشته باشند، اما یک پالت رنگی متشکل از رنگ‌های مختلف نیز نقش مهمی را در القای مفاهیم مورد نظر فیلم‌ساز ایفا می‌کند. طرح‌های رنگی متعادل به روابط هماهنگ میان رنگ‌ها در چرخه‌رنگ اشاره دارد. در این بخش می‌خواهیم استفاده‌ی همزمان از چند رنگ را در یک پلان بررسی کنیم و نمونه‌هایی از همنشینی رنگهای متفاوت را در چند فیلم ببینیم.

یک پالت رنگی متعادل باعث ایجاد وحدت و لحنی منسجم در فیلم می‌شود. در زیر، چهار نوع رایج طرح‌های رنگی نشان داده شده است:


فضای تکرنگ (Monochromatic):

طرح های رنگی تکرنگ در سایه روشنهای یک رنگ وجود دارد، مانند قرمز، قرمز تیره و صورتی. آنها احساسی کاملاً هماهنگ، لطیف و و آرام‌بخش ایجاد می‌کنند.

فیلم ماتریکس نمونه خوبی از طرح‌های رنگی تکرنگ است. تقریباً هر صحنه در دنیای ماتریس رنگ سبز دارد. سایه‌های رنگ سبز در همه قسمت‌های قاب نفوذ می‌کند تا جلوهای غیر‌طبیعی و “آرام” ایجاد کند. (نماینده آرامش کسانی که در ماتریکس خوابیده‌اند)

رنگ‌های تکرنگ در فیلم‌هایی مانند ماتریکس یا هتل گراند بوداپست جلوهای نرم و آرام را ایجاد می‌کند.

رنگهای مکمل (Complementary):

رنگ‌های مکمل نوعی درام متضاد ایجاد می‌کنند، یعنی گرم در مقابل سرد. رنگ‌های مکمل بر روی چرخه رنگ در مقابل یکدیگر قرار دارند. به عنوان مثال، نارنجی و آبی رنگ‌های مکملی هستند که معمولاً در بسیاری از فیلم‌های پرفروش (بلاک‌باستر) مورد استفاده قرار می‌گیرند. این رنگ‌ها اغلب با درگیری و تضاد، چه درونی و چه بیرونی، همراه هستند. رنگهای مکمل کشش زیادی را در فیلم ایجاد می‌کنند.

رنگهای مشابه (Analogous):

رنگ‌های مشابه روی چرخه‌ی ‌رنگ همسایه هستند (مثل قرمز/بنفش ، زرد/سبز). از آنجا که این رنگ‌ها کنتراست و جاذبه‌ی رنگ‌های مکمل را ندارند، به طور کلی یک تجربه هماهنگ (Harmonic) و آرام‌بخش را ایجاد می‌کنند. به راحتی می‌توانید از رنگ‌های مشابه در مناظر و فضاهای بیرونی استفاده کنید زیرا اغلب، به فراوانی در طبیعت یافت می‌شوند.

یک رنگ را می‌توان به عنوان رنگ مسلط بر صحنه انتخاب کرد، دومی را برای پشتیبانی و کامل کردن آن، و رنگ سوم را (به‌ همراه تون‌های سیاه، سفید و خاکستری) برای تاکید بر هویت بصری کلی صحنه تعیین کرد.

رنگ‌های سه‌گانه (Triadic): 

رنگ‌های سه‌ گانه رنگ‌هایی پرجنب و جوش و متنوع هستند که به طور مساوی در اطراف چرخه‌ی رنگ قرار گرفته‌اند. (مثل قرمز، آبی و زرد). یکی از رنگ‌ها باید در صحنه غالب و دیگر رنگ‌ها تکمیل کننده آن باشند. این ترکیب رنگی به نسبت طرح‌های قبلی کمتر در فیلمها مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما حتی در صورت اشباع نشدن رنگ‌ها نیز می تواند چشمگیر و زنده باشد.

گردآوری و ترجمه: سهیل گوهری‌پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

24 فریم | همه چیز درباره فیلم کوتاه